قانون دوبلین

قانون دوبلین چیست؟؟ |About Dublin Regulation

به طور ساده دوبلین به شخصی گفته می شود که در یک یا چند کشور اروپایی اثر انگشت داشته باشد و در هر کشور که تقاضای پناهندگی کند به اولین کشوری که در آنجا اثر انگشت داشته باشد برگردانده می شود.

 در کشورهای عضو اتحادیه اروپا (EU) و نروژ ، ایسلند و سوئیس درباره اینکه کدام کشور مسئول درخواست پناهندگی می باشد، قوانینی وجود دارد. در این قوانین بیان شده است که فقط یک کشور مسئول رسیدگی به پرونده پناهندگی می باشد. به مجموع این مقررات قانون دوبلین گفته می شود.

 بیش از نصف پناهجویانی که بطور غیر قانونی وارد کشورهای اروپایی می شوند از کشوری به کشور دیگر سرگردانند و اغلب شان به معاهده ای بنام “دوبلین” بر می خورند و مانند یک توپ فوتبال از یک کشور به کشور دیگر شوت می شوند و سال ها در ممالک مختلف می گردند که متاسفانه بیشتر افغان ها نیز شامل این گروه می شوند. این گروه از مهاجرین اکثرشان در کشورهای مختلف اثر انگشت دارند و مجبورند بخاطر قبولی، به هر کشوری که داخل می شوند، نام، سن و مسیر راه حقیقی خود را تغییری ندهند. لذا یک نفر از خود چهره ی دارای هویت های مختلف ارائه می کند که این خود بهانه ای به مسئولان امنیتی کشورهای اروپایی می دهد. در سال های اخیر کشورهای اروپایی کوشیده اند تا در امور مهاجرین سیاست و همکاری نزدیک داشته باشند. لذا پلیس هر کشور اروپایی براحتی می توانند از طریق اثر انگشت و عکس معلومات لازم را در مورد پناهجویان سرگردان بیابند و موفق شوند مسیر راه ها و اقامتگاه ها و مشخصات پناهچویان را بدست آورند. پناهجویانی که در چندین کشور بخاطر قبولی شان مشخصات خود را متفاوت داده اند و هیچ سند هویت قانونی نیز همراه ندارند و یا در تهیه آن مشکل دارند، سوال مهمی را برای مامورین امنیتی کشورهای پناهنده پذیر ایجاد می کند اینست که شخص پناهنده واقعا کیست و هویت حقیقی او چیست؟

از طرف دیگر مطابق معاهده ی دوبلین، هر پناهجو وقتی به قلمروی یکی از کشورهایی که این قرارداد را امضا کرده وارد شود، ابتدا او باید از آن کشور تقاضای پناهندگی کند و در آنجا بماند. به عنوان مثال اگر کسی از یونان به ایتالیا بیاید و در خواست پناهندگی کند، چنانچه ایتالیا بفهمد که او از یونان آمده، او را مطابق با قرارداد دوبلین به یونان اخراج می کند، که البته پیش از اخراج با مسئولین مربوطه در یونان هماهنگی لازم انجام می گیرد.

چه کشورهایی تحت قانون دوبلین هستند؟

کشورهای تحت قانون دوبلین عبارتند از: اتریش بلغارستان قبرس – چک – دانمارک – استونی – فنلاند – فرانسه المان – بریتانیا – مجارستان – ایرلند – ایتالیا – لتونی – لیتوانی – لوکزامبرگ – مالت – هلند – لهستان – پرتغال – رومانی – اسلواکی – اسلوونی – اسپانیا – سوئد – نروژ – ایسلند و سوییس

چه مواردی در قانون دوبلین ذکر شده است؟

  • شما مجبورید در کشوری اعلام پناهندگی کنید که ویزا یا اجازه اقامت شما را صادر کرده است به عنوان مثال اگر شما با ویزای آلمان وارد اروپا بشوید و در دانمارک اعلام پناهندگی کنید طبق قانون دوبلین به کشوری که برای شما ویزا صادر کرده است یعنی دانمارک برگردانده می شوید.
  • شما مجبورید در کشوری که برای بار اول اعلام پناهندگی کرده اید بمانید و نمی توانید به کشور دیگری بروید به عنوان مثال اگر شما در ایتالیا اعلام پناهندگی کرده اید نمی توانید به هر دلیلی از ایتالیا خارج شده و در کشور دیگری اعلام پناهندگی کنید.
  • اگر شما برای اعلام پناهندگی در کشوری از کشور دیگری که عضو این قانون است رد شوید، مجبورید طبق قانون دوبلین به آن کشور برگردید به عنوان مثال اگر شما برای رسیدن به دانمارک از آلمان رد شده اید، دانمارک شما را مجبور می کند که به آلمان بازگردانده شوید.

به زبان ساده قانون دوبلین بیان می کند که شما باید در اولین کشور امنی که رسیدید اعلام پناهندگی کنید و حق انتخاب کشور را ندارید.

مواد و بندهای مهم در قانون و قرارداد دوبلین 

  • پیمان نامه یا معاهده دوبلین (Dublin Regulation) قرادادی است که در ۱۵ ماه ژوئن سال ۱۹۹۷ بین ۱۲ عضو جامعه مشترک المنافعه آن موقع در اروپا در شهر دوبلین پایتخت ایرلند به تصویب رسید و از سپتامبر سال ۱۹۹۷ به اجرا درآمد و در ادامه آن قرارداد دیگری در  ۱۸ فوریه سال ۲۰۰۲ به امضا اعضای اتحادیه اروپا رسید که از اول مارس ۲۰۰۳ به اجرا گذاشته شد. قرارداد دوبلین 2 جایگزین قرار داد قبلی گشته و در مورخه ۱۹ ژوئن سال ۲۰۱۳ متنی جدید با اندکی تغییر و اضافات جایگزین قرارداد دوبلین 2 گردید، که این قرارداد از اول ژانویه سال ۲۰۱۴ به اجرا درآمد و به نام قرارداد دوبلین 3 شناخته می شود.
  • قانون دوبلین بیان می کند که پناهجویان می بایست در همان اولین کشور امنی که رسیدند اعلام پناهندگی در آن کشور نمایند و حق انتخابی جهت کشور را ندارند.
  • در قانون دوبلین کسی‌ که در یک یا چند کشور اروپایی اثر انگشت داشته باشد در هر کشور که تقاضای پناهندگی کند به اولین کشوری که در آنجا اثر انگشت داشته باشد بازگردانده می شود. حتی داشتن اثر انگشت مرزی چه هنگام داخل شدن به یک کشور و چه هنگام خروج شدن از یک کشور فقط افراد زیر سن قانونی شامل این قانون نمی باشند و تنها وقتی‌ در کشورهای دیگری تقاضای پناهندگی داده باشند به آن کشور فرستاده می شوند.
  • لذا در قرارداد دوبلین 3 که نسخه تکمیل شده قرارداد دوبلین می باشد شرایط پذیرش و نحوه رسیدگی به درخواست آن دسته از پناه جویانی را که درخواست پناهندگیشان را در یک کشور اتحادیه اروپا ارئه داده اند اما ویزای یک کشور دیگر را داشته یا از کشور دیگری عبور کرده یا در کشور دیگر در اتحادیه اروپا قبلاً درخواست پناهندگی داده بودند را تعریف، تعیین و مشخص می کند.
  • قرارداد دوبلین بیان می کند که کدام کشور مسئولیت رسیدگی به درخواست پناهندگی از طرف پناهجو را داشته و در چه صورتی پناهجو به کشور دیگری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا بازگردانده می شود .
  • بانک اطلاعاتی ای با نام یوروداک، برای ثبت اثر انگشت متقاضیان پناهندگی نیز وظیفه دارد تا شناسائی متقاضیان پناهندگی که قبلاً در کشور دیگری در اتحادیه اروپا درخواست پناهندگی داده بودند را راحتتر کند.
  • وقتی که فردی در یک کشور اتحادیه اروپا درخواست پناهندگی می دهد وظیفه اداره امور پناهندگی آن کشور است که ابتدا کنترل نماید آیا فرد متقاضی قبلاً در یک کشور دیگر عضو اتحادیه اروپا یا عضو پیمان شنگن درخواست پناهندگی داده بوده است یا خیر. این کنترل به یکی از چند روش زیر انجام می گیرد:
    • کنترل از طریق بانک اطلاعاتی یوروداک
    • کنترل از طریق بانک اطلاعاتی ویزا
    • پرسش از خود پناهجو در مورد مسیر خروج از کشورش و مسیر ورود او به این کشور همچنین پرسش از او در این مورد که آیا پاسپورت داشته است و یا قبلاً در کشور دیگری بوده است و …
  • مطابق قانون پناهندگی در اتحادیه اروپا وقتی مشخص شود که متقاضی درخواست پناهندگی داده اما ویزای یک کشور دیگر عضو پیمان شنگن را داشته باشد به کشور صادر کننده ویزا برگشت داده خواهد شد. مهم نیست که آیا شخص متقاضی در آن کشور بوده یا خیر مهم صادر کردن ویزا توسط آن کشور می باشد که طبق قانون دوبلین کشور صادر کننده ویزا مسئولیت رسیدگی به درخواست پناهندگی آن فرد را به عهده خواهد داشت.
  • حتی اگر متقاضی پناهندگی ویزای شنگن هم نداشته اما قبل از ورود به یک کشور عضو شنگن از یک کشور امن ثالث دیگر عبور کرده است یا بصورت مرز زمینی یا ترانزیت فرودگاهی یا در یک کشور دیگر عضو پیمان شنگن قبلاً درخواست پناهندگی داده باشد در تمام شرایط ذکر شده درخواست پناهندگی تحت عنوان لیست دسته بندی شده ابتدا پرونده و سپس طبق شرایط خاصی شخص پناهجو کشوری که درخواست پناهندگی داده و مسئولیت بررسی پرونده درخواست پناهندگی ان شخص را دارد بازگردانده خواهد شد .
  • ماده۲۷، بند۶ قانون دوبلین:  یکی از قوانین دوبلین درخصوص حقوق پناهجویان این است که چنانجه پناهجو نتواند هزینه های مالی پرداخت وکیل را پرداخت کند هر کشور عضو پیمان دوبلین مطابق قوانین همان کشور وظیفه داردهزینه های مالیبه خدمت گرفتن یک وکیل از سوی پناه جو را بپذیرد یا شرایط دسترسی پناهجو به وکیل را فراهم نماید. 

در این مقاله سعی شد نکات کلی در باب قانون دوبلین  ارائه گردد. در صورت نیاز به مشاوره با شرکت مسافرتی، جهانگردی آسمان پرستاره پرشیا تماس حاصل نمایید و از امکان مشاوره رایگان تلفنی بهره مند گردید.

شماره تماس: 22887100- 09126888665

آدرس : خیابان پاسداران، خیابان گل نبی، پلاک 19، طبقه اول

مدارک ویزا شنگن

ویزا یکبار تردد | مولتی

به ما امتیاز دهید
[کل: 1 میانگین: 5]